{"id":14428,"date":"2011-04-07T15:00:52","date_gmt":"2011-04-07T13:00:52","guid":{"rendered":"http:\/\/www.socialmediasocialmedia.nl\/strategie\/nieuws\/tools\/events\/workshops\/training\/hr\/media\/?p=14428"},"modified":"2011-04-07T15:02:50","modified_gmt":"2011-04-07T13:02:50","slug":"tedxmaastricht-terugblik-en-indrukken","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.nieuws.marketing\/strategie_nieuws\/tedxmaastricht-terugblik-en-indrukken\/","title":{"rendered":"TEDxMaastricht – Terugblik en indrukken #tedxmaastricht"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>\u00a0<\/p>\n

Op maandag 4 april 2011 was het theater aan het Vrijthof in Maastricht het toneel van TEDx Maastricht<\/a>. Na een eerder bezoek aan TEDx Rotterdam<\/a>, TEDxAmsterdam Women<\/a>\u00a0en TEDx Brussel<\/a> was ik nu aanwezig op TEDx Maastricht<\/a>. Niet alleen maar als\u00a0fan van het concept maar nu ook omdat we bezig zijn met het organiseren van TEDx Delft<\/a> Graag leren wij\u00a0van onze zusterevenementen. <\/strong><\/p>\n

Delft – Maastricht<\/strong><\/p>\n

Het was even lastig om op tijd in Maastricht te kunnen zijn. De starttijd was 9 uur en ik reis graag met de trein. Als die reis in Delft begint moet je dan aardig op tijd vertrekken. Eenmaal aangekomen in Maastricht vergeet je dat echter snel. Wat een mooie stad en wat een fijne sfeer hangt daar toch. Zelfs de voettocht van het station naar het Vrijthof is de moeite waard en de locatie van TEDx Maastricht in het theater op dat plein is erg goed om in de stemming van een TEDx evenement te komen.<\/p>\n

De afspraak met mijn collega Simone onder de klok op het Vrijthof verliep zoals afspraak en al snel konden we naar binnen. Een goede ontvangst (toegangsbadges op voornaam gesorteerd?), snelle garderobe en door naar de koffie. Geen rijen voor die koffie maar mensen met dienbladen koffie die rond liepen. Een goede zet omdat je dan niet in een rij staat en omdat de bezoekers minder Loopbewegingen maken. Vooral in krappe ruimtes kan dat, met zo’n 900 bezoekers, voor opstoppingen zorgen maar dat was hier niet het geval.
\n
\nTEDx of medisch congres?<\/strong><\/p>\n

Wat opviel was het relatief hoge aantal grijze pakken en zelfs hier en daar een stropdas. Een dresscode is een TEDx evenement vreemd en wellicht hadden we hier te maken met een eerste voorbode van een ander soort TEDx<\/a> dan “normaal”. TEDx Maastricht<\/a> is namelijk afwijkend vanwege het thema. Waar andere kiezen voor een inspirerend maar algemeen thema koos Maastricht voor een “the future of health” insteek. Er zitten dan ook veel artsen en artsen in opleiding in de zaal. Een medische conferentie onder het mom van een TEDx? Het gaat bij een TEDx om idee\u00ebn die de moeite waard zijn om te verspreiden en om T(echnologie), E(ntertainment) en D(esign).<\/p>\n

Eerste indrukken<\/strong><\/p>\n

Ietwat verlaat mochten we de erg mooie zaal van het Theater aan het Vrijthof<\/a>\u00a0in. Een groot theater met mooie (TEDx-rode) stoelen en mooie bloggers plaatsen aan de zijkanten van het balkon. Een vrij karig ingericht podium met de bekende rode TEDx letters en verder alleen een afbeelding van een oude grammofoonplaat. Uiteraard aan de achterkant van het podium een groot projectiescherm. Wifi rondom de zaal was prima geregeld, in de zaal was het bereik minder goed, begrijpelijk omdat we als bezoekers geacht worden onze aandacht op de sprekers te richten en niet op een schermpje. Helaas bleek een technisch probleem met de simulcast de start van TEDx Maastricht nog iets uit te stellen.<\/p>\n

Een aantal van de sprekers en onderwerpen (kijk hier voor een mindmap van sprekers en onderwerpen<\/a>):<\/p>\n

Simon Sinek<\/strong><\/p>\n

Eenmaal van start werden we snel wakker geschud door gastvrouw Aldith Hunkar<\/a> die uitlegde dat zij strak op het maximum aantal minuten ‘s deeltijd ging letten, ook om de verloren tijd terug te winnen. De eerste spreker was Simon Sinek<\/a> die een inspirerend verhaal hield over het waarom van de dingen die we doen en dat dat waarom zich is gaan verwijderen van de acties die we uitvoeren. We moeten volgens hem terug naar het waarom om terug te gaan naar de dingen die ons inspireren. Hij gebruikte een Flip-over om twee lijntjes te tekenen die uit elkaar liepen om dit te illustreren.<\/p>\n

Coen van Veenendaal<\/strong><\/p>\n

Een persoonlijk verhaal van vertelt Coen van Veenendaal<\/a>\u00a0over het vechten tegen kanker en dat dat voor betrokkenen en familie vaak als een hopeloos gevecht voelt. Juist dit gevoel heeft hij gebruikt om in te zetten bij het behalen van een onmogelijk lijkend doel: het 6 keer beklimmen van de Alpe d’Huez<\/a>. Door het doen van het onmogelijke laat je zien dat ook het onmogelijke mogelijk kan zijn; Het project Alpe d\u2019HuZes<\/a> was geboren.<\/p>\n

Girl with the nine wigs<\/strong><\/p>\n

In een erg persoonlijk verhaal vertelt Sophie van der Stap<\/a> hoe ze op 21 jarige leeftijd kanker kreeg en dat ze door de behandeling al haar haar verloor. In plaats van bij de pakken neer te zitten heeft ze er voor gekozen om voor elke bui een pruik te kopen (of de pruik voor elke gewenste bui) en op die manier zelf degene te zijn die bepaalt hoe ze zich voelt en ook hoe anderen haar zien.<\/p>\n

Betrek de pati\u00ebnt<\/strong><\/p>\n

Een redelijk groot aantal talks gaat over het centraler stellen van de rol van de pati\u00ebnt in de gezondheidszorg. Er zijn veel te veel doden te betreuren door voorkombare medische fouten en de pati\u00ebnt kan een grote rol spelen in het voorkomen daarvan. Artsen en pati\u00ebnten moeten meer op hetzelfde niveau met elkaar in gesprek zijn en de pati\u00ebnt moet minder vertrouwen in het altijd aanwezig blijvende kennisniveau van de arts of verplegend personeel. Als een pati\u00ebnt altijd een blauwe pil krijgt en ineens zonder aanleidin een rode, moet hij hier iets van zeggen. het wegnemen van angst bij een pati\u00ebnt kan veel betekenen voor de gezondheidszorg, bange patienten zijn minder tevreden en de kans dat iets fout gaat is groter. De pati\u00ebnt is de minst gebruikte resource in de praktijk maar zeker ook in de opleiding. Stel de behandeling open voor de pati\u00ebnt en betrek hem\/haar meer in het proces. Dat is eigenlijk een van de belangrijkste boodschappen van TEDx Maastricht.<\/p>\n

Ragna Arnott-\u00a0van den Berg<\/strong><\/p>\n

Na een brein aneurysma bleef Ragna<\/a> gevoelig voor een veelheid van prikkels. Geluiden, geuren, licht zijn haar als snel te veel. Mede door onbegrip in het ziekenhuis (ze is zelf verpleegkundige geweest en wist wat bepaalde medicijnen met haar zouden doen) besloot ze te gaan bloggen<\/a> en twitteren<\/a>. Online vond ze veel begrip en bijval, ze bleek niet de enige te zijn. Na verloop van tijd bleken de artsen ook mee te lezen (dat konden ze overigens alleen in hun eigen tijd omdat het ziekenhuis blogs afschermt omdat die niets met werk te maken zouden hebben). Niet alleen haar eigen artsen, ook anderen reageerden maar konden niet helpen. Door haar openheid op haar eigen blog is ze in staat geweest de discussie met haar artsen te openen en een alternatieve behandeling aan te gaan. Ze is zelf weer de kapitein van haar eigen schip.<\/p>\n

Het verhaal van Ragna is opvallend, vooral als je weer dat Ragna niet graag reist, moeite heeft met mensenmassa’s, prikkels van licht en geluid en dan dus op een TEDx podium gaat staan en haar verhaal vertelt. Ze moet hier waarschijnlijk nog weken van bijkomen. Het is wel de talk die volgens mij het meeste zal bijblijven.<\/p>\n

Wouter Bos<\/strong><\/p>\n

De voormalig minister van financi\u00ebn houdt een krachtig betoog dat de kosten van de gezondheidszorg zullen blijven stijgen. De belangrijkste redenen daarvoor zijn dat ziektes slimmer zijn dan wij, technologie de problemen niet gaat oplossen en omdat de manier waarop we met gezondheidszorg omgaan niet duurzaam is. Als er een nieuwe mogelijkheid is voor genezing willen we die allemaal waarmee oudere methoden direct overbodig worden. Kortom: elke ontwikkeling kost meer geld dan dat het voorheen kostte. Hij noemt zichzelf met opzet de partypooper van deze TEDx maar ik vind het een goed betoog en het geeft de broodnodige tegengas. Het optreden van Wouter Bos<\/a> is erg prettig, niet in de laatste plaats vanwege het fantastische Engels van deze man.<\/p>\n

Tim Hurson<\/strong><\/p>\n

is een bepleiter van het maken van onverwachte verbindingen, eigenlijk het ‘out of the box’ denken. We kunnen heel moeilijk voorspellen welke problemen we gaan tegenkomen maar als we een probleem tegenkomen kunnen we wel op een creatieve manier een oplossing bedenken<\/a>. De toekomst is niet deel twee van het heden.<\/p>\n

Korte indrukken<\/strong><\/p>\n

E-patient Dave<\/a> is een oudere maar erg energieke man. Thomas Power<\/a> kondigt het einde van de huidige organisatievorm aan, Nicole Mak<\/a> is heel erg zichzelf en Fred Lee<\/a> vraagt zich af wat er zou gebeuren als Walt Disney een ziekenhuis zou leiden (hebben geleid).<\/p>\n

Bas Bloem<\/strong><\/p>\n

Een bijzondere insteek kiest Bas Bloem<\/a> door te beginnen op een vorkheftruck waardoor hij een aantal meter boven de grond “zweeft”. Hiermee wil hij duidelijk maken dat de arts vaak geneigd is uit de hoogte te communiceren met de pati\u00ebnt (en voor god speelt). Hij “komt naar beneden” om met zijn pati\u00ebnt te praten. Hij bepleit dat dat al veel eerder moet gebeuren omdat elk persoon een uniek persoon is met een uniek ziektebeeld.<\/p>\n

Conclusie<\/strong><\/p>\n

Ik heb het laatste blok – na het diner – helaas moeten missen. Ik zeg helaas want in dit deel is in het publiek met succes een flashmob ontkentend die ik wel mee had willen maken. Een aantal andere conclusies:<\/p>\n