Wat is de relatie tussen #SnackTV en sociale media?

TVLaptop

Ik leef in een wereld (wellicht alleen in mijn hoofd een bestaande wereld) waarin werk – prive, vrienden – kennissen – collega’s, online – offline  volledig door elkaar heen lopen. Mijn prive-agenda (met daarin afspraken met vriendin en kinderen) staat open voor mijn collega’s en het verschil tussen gunfactor (of KLOUT index) en hiërarchische verhoudingen in bedrijven wordt met de dag vager. In de avond – voorheen het domein van de televisie – zie ik veranderingen in het TV aanbod en veranderingen in ons TV-kijk-gedrag. De aandacht verschuift van TV naar sociale media. Worden TV programma’s dommer door sociale media of zorgt #SnackTV voor een vlucht naar sociale media?

Lunchtijd is een mooi moment op de dag om ideeën te genereren die je anders niet zou genereren. Onderwerp van gesprek was deze keer televisie-kijk-gedrag in de avonduren. Een onderbuikgevoel blog, in het geheel niet onderbouwd door onderzoeken dus.

Het komt steeds vaker voor dat we thuis met vijf schermen tegelijk bezig zijn. De TV staat aan op de achtergrond, mijn vriendin en ik hebben een laptop (op schoot inderdaad) en de kinderen hebben iPad, iPhone of DSi open voor zich. Ik mail dingen door aan mijn vriendin door, tweet met collega’s en volgers of schrijf een blogje over een theaterbezoekje. Mijn vriendin mailt met familie of leest het nieuws (en praat daarover met ons) en de kinderen spelen multiplayer games met elkaar. Ondertussen is die TV steeds meer behang. Gesprekken worden gevoerd tussen ons vier, over wat er op TV te zien is, over het spelletje of over andere zaken die niet direct met een van die schermpjes te maken hebben.

Gesprekken die soms wel en soms niet te maken hebben met wat er op de schermen gebeurt. Het loopt steeds vaker door elkaar heen. Nu is het nog eenweg interactie (er gebeurt wat op het scherm waarop wij wel of niet reageren) maar er komt een tijd dat hier ook interactie bij gaat komen. Natuurlijk hebben we uitzendinggemist en een afstandbediening om te beinvloeden wat er vanaf het TV scherm naar ons gepushed wordt maar dat is natuurlijk gespeelde interactie. Voor mijn gevoel blijf dat bij consumeren van uitzendingen.

En daar zit precies het element waarbij werelden in elkaar gaan overlopen. Omdat domweg consumeren van TV-uitzendingen (hierna #SnackTV te noemen) waarbij je meestal niet al te veel hoeft na te denken is niet hetzelfde is als praten/interacteren. Wij betrekken de informatiestromen die bij ons binnenkomen (waaronder dus de TV) in ons gesprek. Dat verzandt dan ook regelmatig in een kakafonie van geluid, vanuit de schermen en vanuit ons – zeker als we het ook nog eens niet met elkaar eens zijn.

Ik heb me afgevraagd wat kip en wat ei is. Zetten wij bewust de TV aan op uitzendingen die passen bij onze manier van een conversatie hebben? Of zijn uitzendingen veranderd en aangepast op algemeen kijkgedrag? Het zal wel weer een beetje van beide zijn. Feit is wel dat steeds meer programma’s uitwijken naar sociale media om de conversatie over het programma terug de huiskamer in te krijgen. The voice of Holland en dergelijke “welke amateur kan het minst slecht goede dingen (na)doen?” programma’s lopen daarin voorop.

En dat werkt, ook bij ons en met mij bij vele anderen. Er wordt veel getwitterd over TV programma’s en het kan aan mij liggen maar volgens mij wordt er vooral veel getwitterd over die programma’s waarover je niet al te hard hoeft na te denken. Lekker Nederlands je (vaak negatieve) mening ventileren over een TV programma. Leuk want heel twitterend Nederland kijkt mee wat de teneur van de tweets alleen maar versterkt. Kopieergedrag van twitter-sentiment noem ik dat: een vooraanstaand (lees: veel volgers) heeft een mening – postitief of negatief. Andere kopieren deze mening, niets nieuws – dat dateert al van ver voor Twitter.

De vraag is dus: “Is de reden voor de verarming van TV programma’s het gevolg van onze verschuiving naar sociale media of is de opkomst van social media gedrag er oorzaak van dat TV uitzendingen slechter worden?” maar misschien ook “kijken tweeps graag naar #SnackTV vanwege hun IQ of vult Twitter de leemtes van #SnackTV op?”

Ik roep iedereen overigens bij deze op om #SnackTV te gebruiken als het om het soort programma’s gaat waar ik het over heb 🙂

Rob Speekenbrink

Rob Speekenbrink is oprichter, licentiehouder en curator van TEDxDelft, adviseur online communicatie & interactie / online marketeer bij de TU Delft. Rob is ervaren internetspecialist (sinds 1998) met als expertise op de gebieden: online media, interactie-ontwerp, narrativiteit, functioneel ontwerp, projectleiding, teamleiding, online marketing, online branding, collaboration, web x.0, online campaigning Rob is liefhebber van cabaret, skeeleren, een goed boek lezen in de zon, open source en van 1+1=3