Is Social Media verderfelijk? #MARCOM12
#MARCOM editie 2012 in de RAI Amsterdam. Een presentatie van Sander Duivestein en Jaap Bloem. De stelling in de titel van de presentatie werd direct stevig neergezet “De zwarte kant van Social Media” Het klinkt direct allemaal zo zwartgallig of is dat te relativeren.
Informatie overload
Een van de zwarte kanten die wordt geschetst is een overload aan informatie. Als we nagaan wat we per 60 seconden op internet over ons heen kunnen krijgen is dat veel. Deze infographic toont aan dat het veel te veel is om in ons op te nemen. Eigenlijk te veel voor woorden het is nl. 3.6 zettabytes. En dat is voor het menselijk brein niet te bevatten.
Sinds de mobile marketing alleen nog maar is toegenomen is alles nog vele malen extremer geworden. Alle apps die we maar kunnen bedenken leiden ons naar de informatie toe die we willen consumeren. En dat terwijl we de aandacht maar een keer kunnen geven. De informatie is er veel en de aandacht die we er aan kunnen geven is schaars.
Ieder moment aandacht
We willen ieder moment van de dag aandacht kunnen geven aan die informatie. Sander zei het kenmerkend. Kijk maar eens in een restaurant, daar ligt een vork, een bord, een mes en daarnaast een smartphone. Zodra deze een signaal geeft willen we kijken en er aandacht aan geven. Soms het liefst allemaal of in ieder geval een van de groep.
We leven in een “snack-economie”. We willen alle informatie in hapklare brokken en stukken zodat we het snel tot ons kunnen nemen.
Onderzoek in de VS had aangetoond dat jongeren soms niet meer 4 uur zonder de aandacht voor de informatie kunnen. Ze gaven het op om zonder hun smartphone verder te gaan in het onderzoek. De rest hield het vol maar deze grid geeft aan wat hun opmerkingen waren en die zijn niet mals.
De makers van de smartphones maken het ons ook nog eens lastig en Steve Jobs kan in dit kader zeker een drugs dealer worden genoemd om dat hij een van de grootste veroorzakers is van deze addictie.
Te veel lawaai
Als we alles willen lezen wat er over ons heen kan komen dan zien we ook wel in dat er erg veel lawaai tussen zit. Maar wat kunnen we met die hoeveelheid lawaai, is dat niet te filteren? Natuurlijk zijn er diverse tools die ons kunnen helpen. Maar onze hersenen willen nou eenmaal ook al dat “lawaai” lezen, want stel je eens dat we iets missen.
De zgn. “infobesitas” is bijna dodelijk voor de mens. Onze focus ergens op verdwijnt steeds meer. We kunnen bijna niet lang ergens onze aandacht op vestigen want de smartphone geeft al weer een signaal dat er informatie te verkrijgen is. Onze hersenen krijgen door deze “infobesitas” het steeds moeilijker. Beslissingen nemen is en wordt dan steeds moeilijker omdat we deze willen checken aan de informatie die we kunnen bemachtigen. We vallen dan eigenlijk stil en doen niets meer. Zelf ons korte termijn geheugen kan worden aangetast en zover dat we ons lange termijn geheugen niet eens meer herkennen. Vraag iemand maar die per dag veel SMS’jes verstuurt naar zijn conversaties van gisteren? Ze weten het vaak niet eens meer.
In een mooie speech gaf Jaap Bloem verder aan dat er wel oplossingen zijn maar dat die wel eens verder weg kunnen liggen dan dat we denken.
Zwartgallig ja of nee?
Maar is het nu werkelijk zo zwartgallig? Is Social Media dan werkelijk zo verderfelijk? Als we om ons heen kijken dan zien we inderdaad veel jongeren constant met een smartphone in de hand lopen, die zich lijken af te zonderen van de rest. Is dat gevaarlijk? Ik kan daar nog niet zo snel een scheidslijn in trekken. Ja, omdat het voor de gezondheid, en neem dit letterlijk, niet altijd gezond is. Maar ook een nee, omdat zij degene zijn die de informatie van wat er gebeurt in deze wereld wel als een van de eersten hebben en verspreiden naar anderen. Of ze daar de juiste dingen mee doen is een ander verhaal.
Het mooie vind ik dat er online veel sociale controle is. Zodra iemand online iets verkeerd zegt, dan vallen we er met z’n allen overheen. Komen we mensen tegen in de werkelijke wereld en we vinden iets fout dan doen we veelal niets. Het is toch niet meer als normaal dat wanneer we ons ergeren aan iemand zijn smartphone gedrag daar ook iets In Real Life wat van te zeggen.
Dan is er een gebrek aan filteren. Als we alles willen lezen gaat er iets niet goed. De menselijke hersenen kunnen niet alles aan, maar dat moeten we ook niet willen. Ik zeg zelf wel eens tegen mijzelf gewoon momenten kiezen dat we de smartphone of andere vormen uit gaan zetten of niet gaan reageren op de geluidjes.
Is het dan zwartgallig of niet? Natuurlijk kent het zijn zwarte kanten zoals in de presentatie werd geschetst, maar we moeten het ook weer gaan relativeren en ons zelf af en toe gewoon toezeggen “nu even niet”. En dit naar mijn idee ook wel eens de nog sterker verslaafde jongeren melden.
Daar tegenover staat dat deze grote brei aan informatie voor bedrijven ook weer een grote bron van goede informatie kan zijn. Met de juiste tools daar zaken uitfilteren kan dusdanig veel input betekenen dat er goede strategische beslissingen genomen kunnen worden. Dus is het niet alleen maar ellende.
Hoe gaan jullie zelf om met de grote hoeveelheid aan informatie die op je afkomt? Vindt je het beangstigend of kun je er goed mee om gaan? Ergeren jullie je ook aan mensen die tijdens een gezellig uitje constant op hun smartphone zitten te kijken? Ik hoor graag eens jullie meningen.
Ik wil Sander Duivestein en Jaap Bloem bij dezen bedanken voor de zeer inspirerende presentatie tijdens Marcom 2012, die je wel even weer goed aan het denken zet.
