[Column] Grumpy Old Man @rikvera scheldt een beetje op “MBA in One Day”

Ook ik heb me ooit laten verleiden tot de clowneske vertoning MBA in One Day,  die gebracht werd door een Nederlander met het soort krullen, die wij Vlamingen associëren met die nationale trots waarvoor we ons vreselijk schamen: de beste doelman aller tijden, de heer Jean-Marie Pfaff . Een in maatpak gehesen fenomeen dat zichzelf sterallures toedicht. Ik hoop oprecht, dat die Nederlandse entertainer meer hersencellen moet beheren en dat bovendien iets beter doet dan die Vlaamse sportman. Ik denk het wel.

Goed. Ik beken. Ik was ooit in het Casino Cursaal te Oostende en na een dag met veel tatatatatatataaaaaaaaaaa muziekjes en verplicht applaus, kreeg ik het felbegeerde diploma van “Master of MBA in One Day”.  Of neen, ik had het gekocht. Dat was ongeveer mijn enige verdienste.

Lemmingen

Ik beken ook dat dat grondig fout was. Ik zou nu wel stoer kunnen vertellen dat ik er enkel heen ging om zélf uit te vissen hoe slecht en verwerpelijk deze behoorlijk lucratieve klucht wel was,  maar een kleuter die met de mond vol choco beweert dat de hond die boterham gepikt heeft en niet hijzelf, zou geloofwaardiger zijn, vrees ik.  Ik ging erheen om dezelfde reden dan al die anderen: omdat al die anderen erheen gingen. Ken je de diersoort die lemming heet?

MBA is een écht vak

Waarom was dit grondig fout? Omdat het laat uitschijnen, dat je het vak MBA zou kunnen beheersen in éen dag. Ik leg uit.

Een business managen, is een vak. Net als geneesheer, of piloot. Een vak. Er zijn wetten en wetmatigheden die u, om succesvol te zijn, moet kennen en beheersen. Er zijn elementaire schema’s die u beter tot uw parate kennis rekent. Er zijn methodes en methodieken die u kunnen helpen om doorheen goede én woelige tijden te varen, een strategie te bepalen en de waarde van uw bedrijf te optimaliseren.

Het is een vak. Het heeft met geluk weinig of niets te maken. Kijk, de dokter die u onderzoekt en tracht tot een diagnose te komen, speelt geen darts met de ogen dicht in de hoop de roos te raken. Die kent zijn materie. Nu en dan wordt hij misschien een keer geholpen door een dosis geluk. Fijn. Maar dat geluk is een flinterdun laagje bovenop een stevige en lange studie. Een piloot moet ongetwijfeld nu en dan eens geluk hebben in penibele omstandigheden, als hij, met klotsende okselvijvers en klamme handen, zijn toestel veilig op het tarmac weet neer te zetten. Echter, met geluk alleen zie ik u morgen geen vliegtuig de lucht in sturen. De studies voor geneesheer en piloot zijn zwaar en duren lang. En dat is niet zomaar.

MBA is een vak, waarin men moet kunnen rekenen, een P&L tabel moet kunnen analyseren, een strategie moet kunnen ontwikkelen, een goeie value propositie moet kunnen bedenken, alsook een missie en een visie, gebaseerd op gegevens, waarin men moet kunnen segmenteren, marketing concepten bedenken, enzoverder, enzoverder.  Een ingewikkeld vak, waarin men veel deelaspecten moet beheersen en dat allemaal tegelijkertijd. En liefst ook op uitmuntende wijze. Iets als werkende vrouw met een gezin zijn, dus.

Buikgevoel,  Jobs en Zoetemelk

Men denkt nog al te vaak, dat het succesvol maken van een product of een service vooral te maken heeft met buikgevoel, met lef en durf  en een fikse dosis geluk. Men illustreert dat wel eens met de Steve Jobs van deze wereld, die het –schijnbaar- ver geschopt hebben op basis van die kenmerken en men vergeet daarbij vaak twee elementen te vermelden. Ten eerste, dat die bedrijfsleiders ook hun klassiekers en methodieken kennen, maar daar zelden mee uitpakken, vanwege saai en weinig sexy of exotisch. Ten tweede, dat op buikgevoel misschien 1 onderneming op 1000 slaagt en er dus 999 even succesvol zijn als een vis die net die lekkere pier heeft ingeslikt die hem zomaar werd aangeboden, netjes vastgemaakt en al bijna dood  op een haak aan een draad.  Niet dus.

Kijk, Zoetemelk won wel eens een Ronde van Frankrijk en werd meestal tweede.  Dat deed hij zelden op exotische wijze, maar hij deed het wel. Tot ergernis van ons, Belgen. Wat bedoel ik hiermee?  Dat die 999 anderen, misschien beter hun vak hadden beheerst en niet op dat zogenaamde buikgevoel hadden vertrouwd. Dat lijkt minder spannend en spectaculair, maar het brengt u wel ergens. En dat vak, beste lezers, heet MBA en leert u niet in éen dag.

Nonsens

MBA in One Day is complete nonsens. En het is niet eens onschuldige nonsens. Het schept de gevaarlijke illusie dat je op een dag u kan scholen tot Master of MBA, net zoals u dus ook in een dag geneesheer kan worden, en in een dag piloot. Ja toch?

Vraagje: Zou u zich laten opereren aan uw blindedarm – een routineklus – door een ‘Geneesheer in éen dag”? Of instappen in het vliegtuig naar Barcelona met aan het stuur een “Piloot in éen dag”?  QED

Las Vegas

Wat doet dit stukje op Soialmedia.nl? Facebook! Dé CRM goeroe van Nederland, West-Europa en het hele Heelal (en dat zeg ik zonde een spatje ironie, nu ja, een beetje spat het wel hoor) postte fier zijn kersverse diploma op ons geliefde Facebook en de Oude Knorpot in mij ging meteen drammen hoe schandalig dat wel was en gevaarlijk en hoe belachelijk dat het edele vak en de échte studie MBA wel maakte etc etc etc. Tot ik besefte dat ik eigenlijk ooit hetzelfde had gedaan en tot deze conclusie kwam: “MBA in One Day’ is like Disneyland or Las Vegas. You would love to hate it, but you end up just having fun.” MBA in One Day was een fijne dag. Ik heb me geen seconde verveeld. En ik reed tevreden naar huis.

Vandaag dankte ik als slot van het fijn uitdagende welles-nietes op Facebook de kersverse Meester in de Edele kunst van Het Zakendoen, de heer Martin TV, voor de inspiratie en beloofde hem een stukje op Socialmedia.nl.  In minder dan 1000 woorden. Bij deze illustreer ik een mooie business wijsheid: “always deliver on promise.”