‘Goede journalistiek is waarheidsgetrouw, onpartijdig en fair, controleerbaar en integer’
Mei presenteerde de Raad voor de Journalistiek zijn vernieuwde Leidraad, “waarin wordt beschreven wanneer sprake is van zorgvuldige journalistiek en wanneer niet.” De herziening was nodig “met het oog op de huidige digitale tijd”. Volgens journalistiekstudent Eline Sips speelt de Leidraad echter totaal niet in op de realiteit van die digitale tijd.
De Raad voor de Journalistiek publiceerde op 27 mei 2015 de herziene versie van de Leidraad. Volgens de Raad is deze ‘met het oog op de huidige digitale tijd’ herschreven en aangepast. Wie echter op een zondagavond eens een half uurtje de tijd neemt om deze vernieuwde journalistieke gedragscode door te spitten, zal al snel merken dat de Raad voor de Journalistiek niet in de huidige digitale tijd leeft. De Raad blijft mijns inziens hangen in een lang vervlogen eeuw, waarin men nog altijd streeft naar een onmogelijke journalistieke utopie.
Erkennen
Allereerst wil ik graag erkennen dat een leidraad slechts een ‘duwtje in de juiste richting’ is en dat ik begrijp dat het niet gezien moet worden als een checklist met eisen waar je als journalist aan moet voldoen. Dat is overigens ook niet mogelijk, want daar is het stuk simpelweg te vaag voor. Voor iedere gestelde richtlijn zijn er namelijk tal van uitzonderingen te bedenken. In dit geval is vaag zeker niet negatief bedoeld; ik ben een voorstander van ruimte geven aan en rekening houden met uitzonderingen.
Journalistieke perfectie
Waar ik me wel aan stoor, is dat ik weinig terugzie van die nieuwe digitale tijd. Zo schrijft de Raad:
Goede journalistiek is waarheidsgetrouw en nauwgezet, onpartijdig en fair, controleerbaar en integer. Zij laat zich toetsen en gaat op open wijze om met opmerkingen, reacties en klachten.
De Raad streeft dus naar journalistieke perfectie. Er is echter voor deze perfectie tegenwoordig vrijwel geen markt meer. Is journalistiek zonder markt nog wel goede journalistiek?
Lees verder op DeNieuweReporter!
