EUR wetenschappelijk onderzoek: “Jongeren zijn niet extreem verdeeld, maar missen begrip en respect”

Veel mensen denken dat jongeren steeds extremer tegenover elkaar staan. Maar uit onderzoek blijkt dat dit beeld niet helemaal klopt. Judith van de Wetering van de EUR deed bij jongeren onderzoek naar polarisatie. Jongeren verschillen wel van mening, maar dat vinden zij zelf niet het grootste probleem. Wat hen vooral zorgen baart, is de manier waarop mensen met elkaar omgaan. Volgens veel jongeren wordt er tegenwoordig minder geluisterd en sneller geoordeeld. Discussies worden harder en mensen lijken vaker tegenover elkaar te staan. Vooral op sociale media zien jongeren veel negatieve reacties, felle discussies en extreme uitspraken. Daardoor ontstaat het gevoel dat de samenleving steeds meer verdeeld raakt.

Toch hebben de meeste jongeren zelf juist genuanceerde meningen. Ze staan vaak open voor andere standpunten en willen liever met elkaar in gesprek blijven dan ruzie maken.

Jongeren willen meer echte gesprekken en betere voorbeelden

Jongeren vinden dat volwassenen en politici een belangrijke rol spelen in het verminderen van polarisatie. Zij willen dat leiders beter laten zien hoe je respectvol met elkaar omgaat, ook als je het oneens bent.

Daarnaast geven jongeren aan dat scholen meer aandacht mogen besteden aan maatschappelijke onderwerpen, politiek en mediawijsheid. Ze vinden het belangrijk om te leren hoe je betrouwbare informatie herkent en hoe je op een goede manier met meningsverschillen omgaat.

Ook willen jongeren meer betrokken worden bij beslissingen die invloed hebben op hun toekomst. Volgens hen helpt dat om meer begrip en verbinding in de samenleving te creëren. Op Rijnmond.nl zegt de onderzoeker op de vraag Wat vinden jongeren dat politici zoals raadsleden en wethouders anders moeten doen?

Jongeren noemden veel dat ze vonden dat volwassenen – waaronder politici – hierin echt een beter voorbeeld moeten geven. Want zij gaven aan: ‘Wij vinden het ook soms best lastig om om te gaan met meningsverschillen, maar we krijgen niet altijd het goede voorbeeld van de mensen van wie we het zouden moeten leren’.