[Column] ‘Ga toch gewoon eens praten!’

“Praten is toch iets wat we allemaal geleerd hebben. Gaan we naar een feestje of we ontmoeten vrienden, dan weten we er wel raad mee. Alleen als het op de sociale platformen aankomt, blijkt het toch in eens anders te zijn. Heeft het met een angst te maken, durven we niet met “vreemden” te praten of slaan we gewoon dicht. Interactie is toch een van de belangrijkste aspecten, maar op een of andere manier worden we verkrampt. Misschien toch eens tijd voor een andere manier van werken. Niets zeggen In ons eigen leven wordt het volgens mij saai om niets te doen en niets te zeggen. Er zijn er helaas genoeg die dit wel doen maar die leven, bewust of onbewust, een teruggetrokken bestaan. Misschien eens een punt om goed over na te denken. Gaan we op pad om onze vrienden te ontmoeten, dan gaan we ook niet een hele avond stil zitten en niets tegen elkaar zeggen. Ik geef die vriendschap geen lang leven als het wel zou gebeuren. Natuurlijk de ene avond is er wat meer gespreksstof dan een andere, maar dat mag de pret niet drukken. Op de sociale platformen, waar het toch ook een stuk (niet volledige maar daar zo meer over) om interactie gaat worden we dan in eens stil. We vervallen in een soort modus waar het praten tot een soort angst verworven is. Als je dan eens gaat reageren dan is het helemaal vreemd als er geen enkele reactie komt. Veelal ben je dan als persoon geneigd niets meer te zeggen omdat je toch weet dat je geen reactie krijgt. Doelloos Niets zeggen  is volgens meerdere mensen hetzelfde als bij het bellen naar de zaak de telefoon niet opnemen. Binnen bedrijven heb ik dit maar bar weinig gezien. Als de telefoon gaat is iedereen er als de kippen bij. Want het is belangrijk snel de telefoon op te nemen. Waarom dan niet op via Social reageren? Social is ook een zeer goede luistertool maar alleen luisteren werkt volgens mij ook niet. Als je een paar stappen verder denkt en handelt ga je ontdekken dat Social ook een zeer prettige manier is om te achterhalen wat er over je product, dienst, merk of wat iets meer zij, gezegd wordt. Het hoeft natuurlijk alleen maar te dienen als onderzoeksmethode, dit is zeer legitiem. Alleen laten we dan niet een belangrijk potentieel liggen? Als mensen ergens iets melden wat een directe link heeft met wat je doet dan is het toch alleen maar goed, en misschien wel normaal, om te reageren. Ben je tijdens een gezellige avond ook zo? Als je vrienden een onderwerp bespreken wat je raakt, dan word je ook stil? Dacht het niet, dan wil je toch alleen maar mee doen met het gesprek. Dat je van vrienden die je in real life ontmoet niet direct leads wil maken snap ik maar als we online bezig zijn en we doen er niets mee dan moet men mij het doel dan eens uitleggen. Volgens mij is het dan volkomen doelloos en dat kan toch niet de bedoeling zijn. Geblokkeerd Ik zou zeggen ga gewoon eens praten met mensen op Social. Leer het je zelf eens aan om minimaal 3 keer per dag op iemand te reageren en dan sociaal te zijn. Gewoon een normale reactie die je normaal ook zou geven. Ga je direct commercieel denken en handelen dan is het “gesprek” snel voorbij naar mijn idee. Maar waar zit de blokkade vraag ik mij wel eens af. Durft men niet te praten op de sociale platformen omdat het “vreemden” zijn? Durft men niet te praten omdat men de gevolgen niet kan overzien? Durft men niet te praten omdat men het niet gewend is om via media te praten? Bij eigen navraag komt vaak naar voren dat men lang na moet denken over de reactie en of deze wel door de ander gewaardeerd wordt. Oftewel zit de ander wel te wachten op zo’n reactie en hij zou toch wel 100% zakelijk correct moeten zijn. Volgens mij werkt dat laatste nooit. Juist Social is zo mooi omdat je persoonlijk kan en mag reageren. OK, je moet in de gaten houden dat schelden, vloeken en tieren niet zal gaan, maar een normale menselijk reactie altijd moet lukken. Of de ander het zal waarderen merk je vanzelf. Maar wat is er anders als in het echte leven? Weinig toch…….. Waarom dan blokkeren en niets doen. Jammer toch. Volgende keer toch maar eens reageren en zien wat er gebeurt. Misschien helemaal niets maar misschien ook wel mooie dingen.”