Solliciteren 2.0 = E-matching

In het tijdperk dat we nog steeds 2.0 noemen, is solliciteren voor zowel de werkzoekende als de werkgever anders dan de jaren hiervoor. Waar moet je als werkzoekende op letten? Wat moet je als werkgever wel doen en wat kan je beter niet doen? We weten allemaal dat werkgevers de sociale media bekeken bij binnengekomen solicitaties. Is het plaatsen van een advertentie waarop per brief gereageerd kan worden niet een achterhaald concept? Ik weet wel dat online solliciteren het schrijven van een brief heeft vervangen (voor een deel) maar beschouw ik als een digitale versie van een brief en niet als een 2.0 aanpak.

Het Nieuwe Werken = niet een fulltime baan

Allereerst is het anno 2010 zo dat werk niet meer zomaar gelijk staat aan een 9-to-5 baan is. Niet alleen Het Nieuwe Werken zorgt er voor dat werk en privé door elkaar gaan lopen. Ook komt het vaker voor dat een professional projecten bij elkaar zoekt die passen bij zijn (of haar) expertise. Nederland kent een grote dichtheid ZZP-ers; zelfstandigen zonder personeel. Het zit blijkbaar in de Nederlandse professional om zélf de touwtjes in handen te willen hebben.

Zélf de touwtjes in handen

In mijn eerdere blogpost ‘Hoe social media, HR en merk elkaar versterken‘ betoog ik dat de werkzoekende de touwtjes in handen heeft. Dit omdat -ondanks de recessie- de professionele arbeidsmarkt krap is. Dat betekent natuurlijk niet dat werkgevers niet kritisch zijn op wie ze binnenhalen. Wellicht is de werkgever iets minder kritisch, maar dat dat in de toekomst niet zo zal blijven is zeker.

My digital footprint = Personal branding = Match (of niet)

We zijn allemaal -of we dat nou willen of niet-  een merk. We zijn een mensmerk. Ons persoonlijk merk bouwen we op vanaf onze geboorte. De eerste jaren van jouw levensreputatie worden dus voornamelijk door je ouders bepaald. Onze interesses, hobbies, opleidingen, vrienden, werkgevers, merken die we leuk vinden, websites die we bezoeken (en Liken op Facebook) maken wie we zijn. De persoonlijke positionering. De online variant van ons persoonlijke merk leeft in Sociale Media (en natuurlijk bij Google). De keuze van sociale aanwezigheid, de mate waarin we participeren en de content die we toevoegen, zijn van zeer wezenlijk belang.

Stel jezelf een aantal vragen

Een paar vagen die daarbij impliciet worden beantwoordt :

• Zit ik wel of niet (meer) op www.hyves.nl?
• Zoek ik aansluiting bij LinkedIn groepen?
• Plaats ik foto’s van mezelf, mijn kinderen etc en in hoeverre zet ik dat openbaar beschikbaar?
• Neem ik afscheid van mijn privacy?
• Hoe actief ben ik op fora?
• In welke fase bevind ik me op de pyramide van online participatie (en is dat bewust)?
• Ben ik me bewust of onbewust van de geaccepteerde omgangsvormen op sociale media?
• Geef ik mijn mening op blogs en microblogs?
• Ga ik online discussies aan?
• etc

Alle online acties die we als persoon doen zullen een spoor van onszelf achterlaten. Het gebruiken van een alias is niet altijd een garantie dat acties niet terug te voeren zijn op jouw persoon.

Bedrijven doen ook aan branding

Dat een bedrijf aan branding doet behoeft geen verdere uitleg. Alhoewel hier nog veel verbetering mogelijk is gaat dat te ver voor deze blogpost.

Merk zoekt match met persoonlijk merk

Het doel van het doen van een sollicitatieprocedure is het zoeken van een persoon voor een openstaande functie, tegen de juiste waarde, op een bepaald moment, met de juiste capaciteiten en vooral passend bij de bedrijfscultuur. Een bedrijf zoekt dus iemand die bij het bedrijf past en iemand zoekt een bedrijf dat bij hem past. Het is dus een matchmaking proces dat helemaal niet zo heel veel verschilt van twee mensen die op zoek zijn naar een relatie. Het ‘toeval’ is dat ze dat op eenzelfde moment doen. Datzelfde moment-toeval is bij het vrijkomen van een functie en de wens een bepaalde functie te vervullen.

Dus? Solliciteren = flirten

Beschouw een sollicitatieproces als een zoektocht naar een geliefde.

• Een bedrijf is een online (merk-)persoonlijkheid
• Jij bent een online (merk-)persoonlijkheid
• Beiden zijn op zoek naar de ander
• Beiden worden daar beter van
• Het voorziet in een wederzijdse behoefte

Als je het zo beschouwt zorg je er als persoon maar ook als bedrijf voor dat je:

• Op de juiste manier gevonden wordt
• Met de juiste kenmerken
• Omgangsvormen respecteert

En denk er om: een sollicitatieproces kan beginnen op de momenten waarop je ze het minste verwacht. Solliciteren is dus niet een momentopname maar is iets dat altijd op de achtergrond speelt en alleen naar de voorgrond verplaatst op het moment dat er een afspraak wordt gemaakt tussen twee partijen of vertrouwen wordt geschaad. Kritisch zijn op je huidige werkgever kan zo’n moment zijn waarbij ik wel wil opmerken kan kritisch zijn iets anders is dan negatief zijn uit wrok. Het laatste is niet altijd goed doordacht en zal op de lange duur altijd tegen e werken; in een relatie met nieuwe werknemer kan namelijk eenzelfde situatie ontstaan en een gewaarschuwd werknemer telt voor twee.

De toekomst?

Hoe lang zal het nog duren voordat er online services komen die aan een bedrijf gaan vertellen dat ze iemand nodig hebben voor hun organisatie en ook wíe dat zou moeten zijn. Dat automatische sociale e-matching in de toekomst een feit is, staat vast.