[Column] Grumpy Old Man @RikVera: “3 Social Media trends van 2013 die u moét kennen!”
Drie sociale media trends hebben me in 2013 zo erg geërgerd, dat ik er schurft, scheurbuik en builenpest aan te danken heb, alsook beginnende kaalheid, een maagzweer, zweetvoeten en zakken onder mijn ogen waarin een gemiddeld gezin de boodschappen voor een maand kan opbergen en die indien nodig ook dienst kunnen doen als hangmatten.
Ik ben milder dan de winter in Congo en zachtmoediger dan een pasgeboren lammetje. Bijtend cynisme is me even vreemd als Japans en ironie ken ik enkel als woord, maar niet als wapen. Ik wens altijd al mijn medemensen het allerbeste en ergernis is niet mijn meest favoriete bezigheid. Bovendien word ik ouder, herfstiger en minder dus minder scherp.
En toch…
De trends, beste lezer, die mij, het meest lieflijke wezen van het Westelijke halfrond in het diepst van mijn gedachten, het meeste op mijn korte zenuwbanen hebben gewerkt, hebben niets te maken met de sociale media zelve. Dat ik op Facebook voortdurend lastig gevallen wordt door vrienden die me verjaardagskalenderverzoeken sturen of die me uitnodigen voor spelletjes die ik even interessant en boeiend vind als urenlang staren naar een lege visbokaal en dat bedrijven nog steeds denken dat ze het geweldig doen, als ik hun vriendje word, kan me allemaal niet verstoren. Ik vind het lege getwitter een ongehoord opbeurende omgeving en ik erger me niet aan ‘vind ik leuk’ bij droeve gebeurtenissen en ik mocht u al schrijven dat ik ‘selfies’ een zegen vind voor de mens en de mensheid en mezelf in het bijzonder.
O. U wacht op de ergerlijk irritante trends. Die trends die mij treiterend ergerden in 2013 zijn…(tromgeroffel)
1. De ondraaglijke lichtheid van het schrijven over sociale media. Dat gaat zo: iemand verpakt een stinkend scheetje in een kleurige ballon, laat die op en prompt wordt dat onwelriekende luchtje door 722 andere social media kenners overgenomen, gepikt, gekopieerd, nageschreven, herkauwd. Zo heb ik dit jaar zeker een miljoen keer mogen lezen hoe bedrijven bvb Twitter zouden kunnen inzetten. Echter jammer, dat als ik dat dan lees, ik enkel lees hoe ze dat zouden kunnen, echter nooit hoe ze dat ook effectief doen, laat staan succesvol gedaan hebben. Dedoodoodoodedaadaadaa. Denk ik dan. Het gaat zo zelden over échte dingen en concrete voorbeelden zijn even schaars als een jaaroverzicht zonder natuurrampen, geweld en bomaanslagen merk ik elk jaar weer opnieuw omstreeks einde december.
2. De hype-woordjes. Dat volgt natuurlijk even vanzelfsprekend uit het vorige als barensweeën op een zwangerschap. Spreek ‘authenticiteit’, ‘storytelling’, ‘contentmanagement’ of ‘customer engagement’ niet meer uit in mijn bijzijn, als u tenminste niet geconfronteerd wil worden met mijn half verteerde ontbijt, dampend in uw schoot, slecht gekauwde brokken inbegrepen. En schrijft u het al evenmin,alsjeblief. Ik kijk uit naar het eerste artikel over Sociale Media, die me in 2014 weet te verrassen door deze buzz-woordjes niet te gebruiken. Ik kijk ook uit naar het onthullen van de identiteit van het Monster van Loch Ness en de Verschrikkelijke Sneeuwman, de vindplaats van het gestolen Lam Gods en de arrestatie van de moordenaar van JF Kennedy.
3. Tenslotte en meteen ook ziekmakend stom en onnozel en van het soort kuddegedrag getuigend, waar schapen nog wat van kunnen leren en lemmingen eveneens: Het gebruik van een cijfertje in de titel. Dat schijnt te moeten. Anders wordt je zorgvuldig bij elkaar en uitsluitend uit buzz-woordjes en lege nietszeggendheid bestaande stukje niet gelezen en raakt het al evenmin geretweet en promoveert u uzelf meteen tot “Social Media Loser of the Month”
Ik wens iedereen een fijne verderzetting van het gezegende 2014. Toedeloe en tot de volgende.
